تبلیغات
لبیک یا خامنه ای

                                                                   لبیک یا خامنه ای
                                                                                                                      ما استواریم تا ظهور 
قالب وبلاگ
نویسندگان
لینک دوستان
حمایت

تحولات سوریه یك نمای نزدیك و یك نمای دور دارد. نمای نزدیك همان نمایی است كه شهروندان داخل سوریه هر روز با آن مواجه اند و نمای دور همان نمایی است كه ما هر روزه از طریق رسانه ها با آن مواجه می شویم. این دو نما با یكدیگر تفاوت اساسی و بنیادین دارد.
در «نمای میدانی» سوریه پس از حدود 15 ماه كه از آغاز ماجراهای امنیتی می گذرد، وحدت و یكپارچگی خود را در سطوح مردم و حاكمیت حفظ كرده است. این مسایل مردم سوریه را به دو یا چند بخش تقسیم نكرد و نیز یكپارچگی دولت، ارتش و نیروهای امنیتی را با شكاف مواجه نكرد. سوریه در طول این 15 ماه هیچگاه شاهد برگزاری یك تظاهرات چند ده هزار نفره ضد دولتی نبوده و نشانه ای هم وجود ندارد كه بیانگر حمایت بخشی از مردم از آنچه در داخل توسط گروه های مسلح انجام می شود و یا در خارج از مرزها توسط دولتهای مخالف دمشق طراحی می گردد و حال آنكه دمشق، حلب، لاذقیه و سایر مراكز استان های سوریه بارها شاهد تظاهرات چند صد هزار نفری هواداران بشار اسد بوده و مشاركت 57 درصدی مردم در همه پرسی قانون اساسی و مشاركت حدود 51 درصدی در انتخابات مجلس هم اسناد غیرقابل انكاری اند كه از پایگاه مردمی نظام سیاسی سوریه خبر می دهند.


از سوی دیگر در نمای نزدیك شاهد اقدامات خشن تروریستی در بعضی از شهرهای سوریه- بخصوص در سه استان حمص، حما و ادلب- هستیم. این اقدامات از یك سو نشان می دهد كه مخالفان پایگاه محكم مردمی ندارند چرا كه اگر چنین پایگاه و چنان جمعیتی وجود داشت، دولت و ارتش سوریه یارای مقابله با آن را نداشتند. از سوی دیگر تمركز تروریسم در سه استان یاد شده كه در یك خط عمودی شامل بخشی از جنوب، بخشی از مركز و بخشی از شمال سوریه می شود و اگر این سه از كنترل دولت مركزی خارج شوند، سوریه به 4 بخش شرقی (شامل حلب، دیرالزور و حسكه) غربی (شامل لاذقیه و طرطوس) مركزی (این سه استان) و جنوبی (شامل دمشق، سویدا، قنیطره و درعا) تقسیم می شود و بقای كشوری بنام سوریه مورد تهدید جدی قرار می گیرد و این به تنهایی نشان می دهد كه تروریسم سوری یك پدیده خارجی است.
در نمای رسانه ای اما ماجرا كاملا معكوس است. در این منظر مخالفان عملا سوریه را در اختیار دارند! رژیم سوریه برای بقای خودش به انواع جنایات دست می زند و در نهایت بشار اسد و رژیم او فقط یكی دو گام تا فروپاشی مطلق فاصله دارند! در این نما سوریه در معرض تهاجم نظامی بین المللی و یا تهاجم ناتو قرار دارد و امروز و فردا سناریو لیبی و عراق در سوریه هم به اجرا درمی آید! این دو نما به این اندازه با هم مباینت و مغایرت دارند. ما مشابه این دو تصویر متضاد را در سال 1388 در ایران شاهد بودیم. در آن زمان ما كه در داخل ایران و بخصوص در شهر تهران بودیم با تصور نزدیك و واقعی مواجه بودیم و از این رو می دانستیم كه فتنه یارای غلبه بر انقلاب را ندارد اما دوستان ما در خارج از مرزها كه از طریق رسانه ها مسایل را می دیدند، بشدت نگران بودند و بعضا تصور می كردند كار نظام جمهوری اسلامی تمام است. در همان موقع بعضی از این دوستان را در ایران ملاقات می كردیم و می دیدیم كه چه حرص و جوشی خورده اند. بد نیست كه یك اعترافی داشته باشیم غرب واقعا در تصویرسازی «ناواقعیت» بسیار موفق عمل می كند و ما در تصویرسازی از واقعیت بسیار ضعیف هستیم و اگر لطف خدای متعال نبود ناواقعیت بر واقعیت غلبه می كرد.
در تحلیل تحولات سوریه توجه به نكات زیر ضرورت دارد:
1- چندی است بحث جایگزین شدن «گروه تماس بین المللی» به جای «طرح كوفی عنان و ناظران بین المللی» مطرح شده است. حدود 7 روز پیش كوفی عنان در گزارش كار به شورای امنیت و مجمع عمومی سازمان ملل ادعا كرد كه: «سوریه به نقطه برگشت ناپذیری رسیده است» و «سازمان ملل باید بی درنگ مدیریت مسایل سوریه را دردست بگیرد.» همزمان با این مسئله، عربستان و قطر با وقاحتی شگفت آور از شورای امنیت خواستند سوریه را ذیل بند 7 منشور سازمان ملل- یعنی قیمومت- ببرد و اداره سوریه را بدست بگیرد. آمریكایی ها نیز با صراحت از گزینه نظامی و تكرار نسخه عراق- حمله بدون مجوز- حرف زدند و دست آخر سروكله بحث «گروه تماس بین المللی» پیدا شد. آنان كه با مسایل سوریه از نزدیك آشنایی داشتند و تحولات آن را به دقت بررسی می كردند می دانستند كه این تبلیغات ظاهری دارد و باطنی كه از هم متنافر می باشند. كاملا معلوم بود كه سوریه نمی تواند ذیل بند 7 منشور قرار گیرد چرا كه كشوری ذیل این بند قرار می گیرد كه «صلح و امنیت بین المللی» را به خطر انداخته باشد یعنی به كشوری حمله كرده و یا دیگر كشورها را بطور جدی تهدید كرده باشد كه نه تنها هیچكدام از این دو اتفاق نیفتاده بلكه سوریه كشوری است كه بخشی از آن در اشغال رژیم صهیونیستی (جولان و جبل الشیخ) و بخشی از آن در اشغال تركیه (استان شمالی اسكندرون) است و علاوه بر آن این عربستان، قطر، تركیه، فرانسه، انگلیس و آمریكا هستند كه با صراحت از اقدامات نظامی علیه دولت سوریه و تجهیز نظامی مخالفان آن حرف زده و وارد عمل شده اند. علاوه بر آن با وجود مخالفت روسیه و چین امكان صحنه سازی حقوقی برای اعمال بند 7 وجود ندارد. نكته دیگر این است كه اساساً زمانی این حرف ها به میان آمده كه مأموریت عنان- بنا به اعتراف خود او- نه در پی عدم همكاری دولت دمشق بلكه بواسطه تشدید اقدامات تروریستی شكست خورده است با این وصف فضای امنیتی سوریه فضایی دولت ساخته نیست كه با حذف آن از میان برود اما البته این تروریسم ماموریت دارد تا هر طرح سیاسی را با بن بست مواجه كند چرا كه دستگاه های گرداننده تروریسم با توجه به اوضاع نامساعدی كه در منطقه برای آنان پیش آمده است به دوره ای از هرج و مرج در سوریه نیاز دارند. آنان معتقدند اگر روند بطور طبیعی پیش برود اسلام گرایی كل منطقه را دربرمی گیرد.
2- بحث حمله نظامی به سوریه كماكان امكان وقوعی ندارد از یك طرف مانع حقوقی در شورای امنیت كماكان وجود دارد، از سوی دیگر ناتو بدون در اختیار داشتن یك منطقه وسیع ارضی در جوار مرزهای سوریه قادر به عملیات زمینی- كه شرط لازم سقوط یك نظام سیاسی است- نیست و تردیدی در این نیست كه هیچ كدام از همسایگان سوریه- حتی رژیم متجاوز صهیونیستی- حاضر نیستند كه بخشی از سرزمین خود در مرز را به ناتو برای عملیات واگذار كنند چرا كه واگذاری زمین به معنای پذیرش جنگ در درون كشور كمك كننده است و همه می دانند كه نه تركیه، نه اردن و نه رژیم صهیونیستی نمی توانند پذیرای جنگ باشند و تبعات آن را تحمل نمایند، عراق و لبنان هم كه خود را با سوریه در یك موقعیت و سرنوشت می بینند. علاوه بر این دو، حمله به یك كشور زمانی به نتیجه می رسد كه در درون آن سرزمین گروه مخالف از ظرفیت و توانایی لازم برای بهره برداری از فشار خارجی برخوردار باشد در شرایط فعلی كه مخالفین حتی به اندازه یك روستا هم زمین در اختیار ندارند عملیات صرف هوایی چه موفقیتی می تواند داشته باشد نكته دیگر در این میان ارتش قدرتمند سوریه است، این ارتش حدود 300 هزار عضو دارد و طی 40 سال گذشته- از ژوئن 1967تاكنون- در حالت آماده باش بوده و دائماً خود را برای یك جنگ آماده می كرده و امروز در زمره یكی از چند ارتش مقتدر خاورمیانه است. ارتش سوریه از ارتش تركیه اگر قوی تر نباشد ضعیف تر نیست و باز باید به این موارد جایگاه سوریه در جبهه قدرتمند مقاومت را اضافه كرد كه مردم و دولت سوریه از حمایت قاطع و همه جانبه نیروهای مقاومت در منطقه و بخصوص جمهوری اسلامی برخوردار است. ایران قطعاً حمله نظامی خارجی به سوریه را به منزله حمله به ایران و مقدمه حمله به ایران ارزیابی می كند و دست روی دست نمی گذارد با این وصف كاملاً واضح است كه حمله نظامی به سوریه فقط می تواند در تریبون و رسانه مطرح باشد.
3- اما بحث گروه تماس بین المللی در واقع این بحث خود به خود به معنای بن بست طرح های غربی عربی علیه سوریه است تا همین دیروز تركیه، قطر و عربستان، محور منطقه ای و آمریكا، فرانسه و انگلیس محور فرامنطقه ای حل و فصل مسایل سوریه با رویكرد سقوط رژیم این كشور- به هر نحو ممكن- بودند و اجلاس پشت اجلاس در استانبول، پاریس و دوحه برگزار می كردند و با وقاحت از اقدامات تروریستی حمایت می كردند الان كه بحث گروه تماس بین المللی با عضویت این كشورها و روسیه، چین و ایران مطرح می شود به این معناست كه آن طرح ها شكست خورده كما اینكه عنان هفته پیش شكست طرح عربی و شورای امنیت را صراحتاً اعلام كرد وقتی پای ایران، روسیه و چین به بحث سوریه باز شود كاملاً پیداست كه از فشار علیه مردم و دولت سوریه كاسته می شود و فشار بر تروریست ها و كشورهای حامی آنان افزایش می یابد. وقتی ایران و دو عضو ثابت شورای امنیت در گروه تماس حضور دارند، نه این گروه و نه شورای امنیت نمی توانند گزارشی مبتنی بر مجازات دولت بشار اسد- كه حقیقتاً قربانی تروریسم غربی و عربی است- به شورای امنیت منعكس كنند. در این فضا طبعاً یا گروه تماس با مخالفت آمریكا، انگلیس، عربستان و... منحل می شود كه ضرری برای دولت سوریه ندارد یا اینكه به كار خود با هدف دستیابی به راه حل سیاسی میان دولت و مخالفان ادامه می دهد كه بازهم با توجه به اینكه دولت و مردم سوریه منسجم اند و مخالفان دچار اختلاف هستند به نفع دمشق تمام می شود. حال شما نگاه كنید به تصویرسازی رسانه ای كه طی هفته گذشته القا می كند كه مهمترین مأموریت گروه تماس بین المللی مدیریت مسایل سوریه پس از بركناری بشار اسد از قدرت می باشد. حالا بد نیست اوضاع سوریه را از نگاه دستگاه امنیتی رژیم صهیونیستی هم ببینیم؛ دو هفته پیش دستگاه اطلاعاتی ارتش اسرائیل (امان) در تجزیه و تحلیلی كه به كنست (پارلمان رژیم) ارائه كرد، گفت: «سوریه انسجام خود را حفظ كرده و متأسفانه بشار اسد آنطور كه تصور می شد رفتنی نیست.»
4- مخالفان طی هفته های اخیر دچار اختلافات جدی شده اند. برهان غلیون كه اهل حمص است كنار گذاشته شد. یك نفر كرد- عبدالباسط سیدا- اهل استان كردنشین حسكه جای او را گرفت. غلیون نتوانست در مراكزی كه دارای گرایشات معتدل تری بودند- نظیر مخالفان دمشقی یا حلبی- نفوذ كند به این دلیل كنار زده شد در حالیكه صدرا نیز نفوذی در دمشق و حلب و حمص و حماء و سایر شهرها نداشته و نفوذ او در حسكه محدود می شود. از سوی دیگر در بخش نظامی اخیراً یك نظامی بنام شیخ به جای ریاض الاسعد معرفی شد و او پس از درگیری با ریاض از فرماندهی كناره گرفت و همزمان با آن مواضع تندی علیه اخوان المسلمین سوریه گرفت و خبرهای دیگر كه همه از اختلاف میان آنان حكایت می كند، با این وصف می توان گفت طرح های ضدسوری شانسی برای موفقیت ندارند.
سعدالله زارعی

منبع کیهان




[ دوشنبه 22 خرداد 1391 ] [ 06:55 ق.ظ ] [ ما استواریم ]
.: Weblog Themes By Salehon.ir :.
درباره وبلاگ


شهادت در رکاب امام خمینی زیباست اما دفاع از ولی فقیه حاضر از آن هم زیباتر است. خون دادن برای امام خمینی زیباست اما خون دل خوردن برای امام خامنه ای از آن هم زیباتر است.

« شهید سید مرتضی آوینی »

طراح قالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
کمپین اعتراض به جشنوراه یورو ویژن در جمهوری آذربایجان

Get Flash Code

ما استواریم - باشهادت

کد لوگوی ما را در وبلاگ خود قرار دهید
عمارنامه : نجوای دیجیتال بصیرت با دیدگان شما AmmarName.ir
کلیک کنید

شاخه طوبی

 بیانیه جنبش وبلاگی جلبک ستیز را آزاد کنید سایت جامع فرهنگی مذهبی شهید آوینی Aviny.com ماسون تیوب عمارها َکوه پارس

 دایرکتوری  یوسف زهرا  = اولین و بزرگترین دایرکتوری ارزشی نویسان